اَحَدَ : يكي اَحَد عَشَر : يازده

اَرْبَعْ : چهار شنبه اَرْبَعينْ : چهل

ألْفْ : هزار ألْفَ سَنَةٍ اِلّاخَمْسينْ : 950 سال

اَلْفَيْن : دو هزار اُلوُف : هزار ها

بِضْعْ : از سه تا 10 تِسْعْ : نه ( 9 ) 

تِسْعَةَ عَشَرْ : نوزده تِسْعْ وَ تِسْعُونْ : نود و نه

ثالِث : سه ثاني : دومي

ثَلاثْ : سه ثَلاثَةَ آلافْ : سه هزار

ثَلاثَ مائة : سيصد ثَلاثُونْ : سي ( 30 )

اَلثُّلْث : يك سوم اَلثُّلْثُانْ : دو سوم

ثَماني : هشت اَلثُّمْنْ : هشت يك

حُقْبْ : هفتاد سال الخامِسَة : پنجمين

خُمسْ : پنج يك خَمْسَة : پنج

خَمْسَةَ آلافْ : پنج هزار خَمْسين : پنجاه

خَمْسين اَلْفْ : پنجاه هزار رابِعْ : چهارمي

رُباعْ : چهار تا چهار تا اَلرُّبْعْ : چهار يك

سَبْعْ : هفت سَبْعُونْ : هفتاد

سِتَّة : شش سِتّين : شصت

عَشَر : ده عِشْرُون : بيست

عُصْبَة : از ده تا چهل مِائةَ اَلْفْ : صد هزار

2- متشابه: عبارت از آيات و الفاظي است كه با صورت واحد داراي معاني متعدد

باشد، و ازظاهرآنها مقصود به دست نيايد، مثل: يَدُاللهِ فَوْقِ اَيْديهِمْ.

3- ناسخ و منسوخ: نسخ يعني باطل كردن و ناسخ يعني باطل كننده و منسوخ يعني

 باطل شده، و در اصطلاح رفع و برداشتن حكم شرعي است. امام صادق (ع) مي

فرمايند: ناسخ، آيات ثابت درعمل هستند و منسوخ آياتي كه قبلاً بر آن عمل مي

شده و سپس آيه ديگري نازل و جايگزين آن گرديده است.

4- خاص: آياتي است كه درباره شخص معين و يا مورد خاص نازل شده باشد، مانند:يا

 اَيُّهَا الرَّسُول بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ.

5-عام: برخلاف خاص، آياتي كه عموميت داشته و شامل تمام افراد باشد. مانند: يا

اَيُّهَا النّاسْ…

6- مجمـل: آيـاتي را مي گويند كه بدون تفصيل نازل شده، و ازظاهرآيـه مـراد و معني

 و تفسيــرآن به صورت مفصل معـلوم نباشد، بلكه محتاج به توضيح باشد. مانند:بيشتر

 آياتي كه مربـوط به احكام است، مانند: اَقيمْوا الصَّلوة (نماز را بپا داريد)

7- ظاهر: منظور معاني ظاهري الفاظ آيات است، مثل: اِنَّ اللهَ بَصيرٌبِالْعِبادْ .

8- باطِنْ: بر خلاف ظاهر عبارت از معنايي است كه متناسب با ظاهرآيه از آيات

استنباط شد كه بعد از تعقّـل و تفكـّر و اجتهاد صورت پذيرد.

9- مطلق: يعني رها شده، و در قرآن مجيد آياتي است كه بدون هيچ قيدي باشد،

مانند: اِنَّ اللهَ عَلَي كُلِّ شَيْيٍ قَديرْ.

10- مُقَيَد:آياتي است كه مقيّد به خصوصيتي باشند مانند: وَللهِ عَلَي النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ

 مِنْ اسْتَطاعَ اِلَيْهِ سَبيلاً